تعاملات دیپلماتیک

تعاملات دیپلماتیک

جایگاه جمهوری اسلامی ایران در موازنه‌سازی نرم روسیه در قبال ایالات متحده از (2008 تا 2016)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استادیار علوم سیاسی دانشگاه آیت العظمی بروجردی، بروجرد، ایران
3 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه آیت العظمی بروجردی، بروجرد، ایران
چکیده
پس از فروپاشی شوروی، نظام بین‌المللی با تغییراتی روبه‌رو شد و از مرحله دوقطبی عبور کرد و امریکا یکه‌تاز عرصه ساختار توزیع قدرت بین‌المللی شد و دیگر بازیگران به حاشیه رانده شدند. جایگاه امریکا به گونه‌ای است که به گفته والتز، نظام جهانی در وضعیت تک‌قطبی قرار دارد ولی با اینکه نقش مهمی در عرصه بین‌الملل ایفا می‌کند، همه چیز در دست این کشور نیست و در کنار آن قدرت‌های دیگری نیز وارد عرصه بین‌المللی شده‌اند. از این‌رو رابطه بین ابر قدرت و دیگر قدرت‌ها عاملی است که ماهیت نظام بین‌الملل را مشخص می‌کند که ساموئل هانتینگتون آن را نظام تک - چندقطبی می‌نامد. در چنین نظامی هژمون در همه ابعاد دست بالا را دارد و دیگر قدرت‌ها توانایی مقابله مستقیم با دولت در حال رهبری را ندارند. از این‌رو قدرت‌های متوسط مانند روسیه تصمیم به موازنه‌جویی و مقابله در برابر آمریکا گرفتند. هدف پژوهش این است که با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی نظریه موازنه نرم رابرت پایپ به توضیح جایگاه ایران در موازنه‌گری روسیه در قبال ایالات متحده بپردازد. پرسش اصلی این است ایران چه جایگاهی در موازنه‌سازی نرم روسیه در قبال ایالات متحده از سال 2008 تا 2018 داشته است؟ فرضیه پژوهش این است، بنظر می‌رسد با توجه به تهدیدات و منافع مشترک هر دو کشور، روسیه می‌تواند با همکاری ایران در راستای تقویت قدرت نظامی (خصوصا در بحران سوریه) و ایجاد بلوک‌ها و ائتلاف‌های اقتصادی مانند سازمان همکاری شانگهای و افزایش قدرت چانه‌زنی در سطح نظام بین‌الملل بویژه در پرونده هسته‌ای علیه آمریکا موازنه‌سازی کنند.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The Position of the Islamic Republic of Iran in Russia's Soft Balancing Against the United States from (2008 to 2016)

نویسندگان English

Samaneh Tahmasebi 1
Abdolmajid Seifi 2
Muhaddithe Roozbahani 3
1 PhD Student, Department of Political Science, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran
2 Assistant Professor, Department of Political Science, Ayatollah Boroujerdi University, Boroujerd, Iran
3 M.A, Department of Political Science, Ayatollah Boroujerdi University, Boroujerd, Iran
چکیده English

After the collapse of the Soviet Union, the international system faced changes and passed through the bipolar stage, and the United States, which became the arena of the international power distribution structure, the position of the United States is such that, following Waltz, the world system is in a single state. It is polar, but even though it plays an important role in the international arena, not everything is in the hands of this country, and other powers have also entered the international arena, the relationship between the superpower and other powers is a factor that the nature of the system characterizes the international system, which Samuel Huntington calls a unipolar-multipolar system. In such a system, the hegemon has the upper hand in all dimensions, and other powers cannot directly confront the leading government. Therefore, medium powers such as Russia decided to seek balance and confront the United States. This research aims to explain Iran's position in Russia's balancing against the United States by using the descriptive-analytical method of Robert Pipe's theory of soft balance. Now the main question is Iran. What was Russia's position in soft balancing with the United States from 2002 to 2012? This research hypothesizes that considering the common threats and interests of both countries, Russia can cooperate with Iran to strengthen its military power (especially in the Syrian crisis) and create economic blocs and alliances such as the Shanghai Cooperation Organization, and increase the bargaining power at the level of the system. International especially in a nuclear case against the United States balance.

کلیدواژه‌ها English

Iran
Russia
Soft balance
America
Hegemony
Unilateral

فارسی

لیتل، ر، (1389)، تحول در نظریه‌های موازنه قوا، ترجمه غلامعلی چگنی زاده، چاپ نخست، تهران: انتشارات موسسه ابرار معاصر. 
سنایی، مهدی، کرمی، جهانگیر، (1387)، روابط ایران و روسیه، چاپ اول، تهران: انتشارات ایراس.
امیری، م، (1384)، «روابط دفاعی ایران وروسیه و تاثیر آن بر امنیت منطقه»، نشریه مجلس و پژوهش، سال چهاردهم، شماره 58، صص290.
پور احمد ی، ح، خوشکار، ا، (1391)، «مبانی سیاست خارجی روسیه در قبال پرونده‌ هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران»، پژوهشنامه‌ علوم سیاسی، شماره 29، صص 78-39.
جعفری، ر، میرجلالی، ع، (1389)، «مولفه‌های سیاست خارجی روسیه در همکاری هسته‌ای با ایران، نشریه علوم سیاسی، شماره 51، صص 180-155.
رضایی، ع، (1387)، «چین و موازنه‌ نرم در برابر هژمونی ایالات متحده در عرصه نظام بین‌الملل»، راهبرد یاس، شماره 16، صص 298-282.
ساجدی، امیر، (1392)، «بحران سوریه و دخالت قدرت‌های بیگانه»، مطالعات روابط بین‌الملل، دوره 6 شماره 24،  صص 32-1.
شیرخانی، م و دیگران، «موازنه‌ نرم؛ بریکس و چالش برتری آمریکا»، پژوهشنامه علوم سیاسی، سال نهم، شماره 3، صص 174-145.
شفیعی، ن، کمائی زاده، ی، «تبیین روابط چین و آمریکا در برابر سازمان همکاری شانگهای؛ براساس نظریه موازنه قوای نرم»، مطالعات اوراسیای مرکزی، سال سوم، شماره 7، صص 77-51.
شمسیان فرد، ح، (1385)، «سازمان همکاری شانگهای و آینده ایران در آن»، فصلنامه‌ سیاسی اقتصادی، شماره‌های 224-223، صص 257-248.
صادقی، شمس‌الدین، لطفی، کامران، (1394)، تحلیل مواضع جمهوری اسلامی ایران در قبال بحران سوریه، جستارهای سیاسی معاصر، سال ششم، بهار 1394 شماره 1 (پیاپی 15)، صص 144-123.
قامت، ج، (1388)، «کالبد شکافی بحران گرجستان بر اساس مدل مایکل برچر»، فصلنامه دانشنامه، سال دوم، شماره 3، صص 188-168.
کرمی، ج، (1389)، «روابط ایران و روسیه در سال‌های 1368 تا 1388، بسترها، عوامل و محدودیت‌ها»، مطالعات اوراسیای مرکزی، سال سوم، شماره 6، صص 136-111.
کرمی، ج، کرامتی نیا، ر، (1395)، «سیاست خارجی روسیه و پرونده‌ هسته‌ای ایران: از تحریم تا برجام»، فصلنامه‌ اسیای مرکزی و قفقاز، شماره 95، صص 66-1.
کرمی، ج، (1390)، «معامله بزرگ در روابط روسیه و امریکا: دوره مدودیف و اوباما»، فصلنامه مطالعات جهان، سال اول، شماره 1، صص 100-710.
متقی، ا، سعیدی، ا، (1394)، «بررسی سیاست خارجی ایران در قبال بحران سوریه»، فصلنامه‌ پژوهش‌های سیاسی و بینالمللی، سال ششم، شماره 24، صص 31-1.
موسسه بین‌المللی مطالعات دریای خزر، (1387)، «روابط ایران و روسیه پس از جنگ سرد»، صص 35-1.
 متقی، ا، (1387)، «ژئوپلیتیک تعادل و موازنه‌ نرم، مطالعه موردی: خاورمیانه در بین سال‌های 9-2001»، فصلنامه ژئوپلیتیک، سال چهارم، شماره 1، صص 35-9.
نقدی نژاد، ح، سوری، ا، (1384)، «رقابت روسیه و آمریکا در اوراسیا»، فصلنامه‌ اسیای مرکزی و قفقاز، شماره 62،  171-156.
واعظی، محمود، (1385)، «تحولات سازمان همکاری شانگهای و عضویت ایران»، مطالعات اسیای مرکزی و قفقاز، صص 32-7.
واعظی، محمود، (1388)، «پیامدهای بحران گرجستان»، فصلنامه راهبرد، سال هجدهم، شماره51، صص 39-7.

ب) سایت‏

- www.isna.ir.

References

Pape, r (2005), “Soft Balancing against the United States”, International Security, Vol. 30.
Walt, z (2004), “Can the United States Be Balanced?”, Prepared for Delivery at 2004 Annual Meeting of the American Political Science Association.
Paul, t. v. (2004), The Enduring Axioms of Power Theory, Security, Vol. 24, No. 1.
Ney, Joseph (2004), Soft Power, The Means to Success in World Politics, New York.